Koronavirüsten mucize kurtuluş: Ölümden döndüm, öldüm yeniden canlandım burada

Koronavirüsten mucize kurtuluş: Ölümden döndüm, öldüm yeniden canlandım burada

İsminaz Kılıçarslan 30, 37 haftalıkken koronavirüse tutuldu. 19 Mart’ta bebeği sezaryenle alındı ve onu koklayamadan özel bir sağlık kurumunda yoğun bakıma yatırıldı. Gidişatı ağırlaşınca Tekirdağ’daki…

14 senelik konutlu fabrika emekçisi Kamuran ve İsminaz Kılıçarslan çifti, üçüncü çocuklarını bekliyordu. Ailesiyle Çerkezköy’de yaşayan 30 yaşındaki genç anne, doğum iznindeydi ve yeni aldıkları konutlarında, doğacak bebeği için hazırlık yapıyordu. 37 haftalık olduğunda hakimiyete gitti, şikayetlerinden şüphelenen hekimleri, Covid testi yaptığında pozitif olduğu anlaşıldı. 19 Mart’ta Çerkezköy’deki özel bir sağlık kurumunda acilen sezaryene alındı. Küçük bebeği Kumsal’ı hiç göremedi. Kumsal bebek, anneannesi Fatma Kaynak’a emanet edildi ve İsminaz Kılıçarslan da Tekirdağ’a, Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Sağlık Kurumu’ne kaldırıldı. Gidişatı daha da makûslaştı, yoğun bakıma alınarak solunum makinesine bağlandı. Hekimleri ailesine “Çabalıyoruz ama her an her şeye hazırlıklı olun” dedi. Üç çocuk annesi genç kadının hayata bağlanması için her yolu sınayan hekimleri, son bir umut, yaşam destek aygıtı ECMO ile rehabilitasyon uğru olabilir diyerek İstanbul Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Sağlık Kurumu’nin tecrübeli takımlarına danıştı. Hastanın vaziyetini değerlendiren hekimler, İstanbul’dan Tekirdağ’a giderek genç bayanı yoğun bakımda ECMO makinesine bağladı ve ambulansla İstanbul’a nakletti. İsminaz Kılıçarslan, 40 günü ECMO’ya bağlı olarak bütün 70 gün süren Covid’le çabasından başarıyla çıktı. Aylar sonra İstanbul’daki sağlık kurumundan taburcu olup Çerkezköy’deki ailesiyle kavuştuğu o coşku ve duygu dolu anları ise Demirören Haber Ajansı görüntüledi.

“BURADA CAN VERDİM YİNE CANLANDIM”

Taburcu olup yola çıkacağı anı sabırsızlıkla beklerken yaşadıklarını DHA ile paylaşan İsminaz Kılıçarslan, “Can Verdim ve yine doğdum diyerek” duygularını anlattı: “Hamileyken hakimiyete gittiğimde, test yapıldı. Pozitif çıktı. Sonra sezaryene alındım. 2 gün sonra da yoğun bakıma kaldırıldım. Bebeğimi göremedim, kucağıma alamadım. Bir hafta özel bir sağlık kurumunda kaldım. Sonra Tekirdağ'a başka bir hastaneye götürmüşler. Orada ailemi aramışlar zati, ‘Her şeye hazırlıklı olun’ demişler. Ondan sonra İstanbul Koşuyolu Sağlık Kurumu'ne getirilmişim. Burada hayata tutundum. İlk uyandığımda kendimi dahi tanımıyordum. Nerede olduğumu öğrenmiyordum.Koronavirüsten mucize kurtuluş: Ölümden döndüm, öldüm yeniden canlandım burada
Covid olduğumu öğrenmiyordum. Hiçbir şey anımsamıyordum. Başka Bir Deyişle bir rüya alemindeydim. Hemşirelere sorarak kendimi tanıdım. Saçlarımı kesmişler. ECMO makinesine bağlı olduğum için mikrop kapar diye. Bebeğim 2 ayını tamamladı, üç aydan gün aldı. Bugün çok coşkuluyum, onun kokusunu dahi daha hiç içime kıskandım. Göremedim onu. Yalnızca yoğun bakımdayken tabletten görüntülü olarak görüştüm. Çocuklarım gözümde tütüyorlar. Annem, babam, herkes gözümde tütüyor. Vefattan döndüm, can verdim yine canlandım burada.”

İSTANBUL’DAN TEKİRDAĞ’A ONUN İÇİN ECMO TAKIMI GİTTİ

Koşuyolu Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Sağlık Kurumu Başhekimi Prof. Dr. Kaan Kırali, İsminaz Kılıçarslan’ın Nisan ayı başlarında İstanbul’a nakledildiğini anlatarak şu bilgileri verdi: “Mart ortalarında doğum yapmış. Ancak ondan hemen evvel Covid’e tutulmuş. Tekirdağ'da yaşayan hastamız oradaki sağlık merkezlerinde rehabilitasyon edilmeye çalışılmış. En sonunda Namık Kemal Üniversitesi’ne nakledilmiş ve vaziyetinin ağırlaşması üzerine solunum makinesine bağlanmış. Namık Kemal Üniversitesi’ndeki hekimleri bizimle bağlantıya geçti. Bu hastaya ECMO takılıp takılamayacağını danıştı. Hastanın çok genç olması, yeni doğum yapmış olması nedeniyle öncelik verdik. Buradan bir takımımız hastayı ECMO’ya bağlamak üzere Tekirdağ'a gitti. Yoğun bakımda hastamıza ECMO takıldı ve ambulans ile sağlık kurumumuza transfer edildi. Takribî 1-1,5 ay sonra akciğerleri yavaş yavaş toparlamaya başlayınca biz de ECMO dayanağını eksilterek aygıttan ayırdık” dedi.

 

“GÖRÜNTÜLÜ GÖRÜŞMEDEN SONRA HAYATA DAHA SIKI SARILDI”

Bu hastaların yoğun bakımda çok uzun zaman uyuduğu için ECMO’dan ayrıldıktan sonra kesinlikle fizik rehabilitasyon rehabilitasyonu alması gerektiğini vurgulayan Prof. Dr. Kırali, genç annenin yoğun bakımda her şeyi yine bildiğini söyledi ve ilave etti: “Bir nevi yine yürümeyi biliyorlar, yine ayakta durmayı biliyorlar. Neticede hasta artık tamamen Covid evveli yarıyıldaki tüm fiziksel etkinliklerini yapar hale gelince taburcu ediliyor. Biz bu rehabilitasyon ile bir değil iki cana hayat verdiğimizi düşünüyoruz. Bebeğini hiç görememişti. Yoğun bakımdaki ECMO rehabilitasyonu bitip daha sonra rehabilitasyon safhasına geldiğinde, moral destek olması açısından tabletle görüntülü olarak ailesi ile görüştürüldü. Bebeğini uzaktan da olsa gördü o sırada. Ama İsminaz’da gördük ki bu görüşmeden sonra hayata tutunma azmi çok daha arkasıydı, çok daha süratli bir biçimde iyileşmek istedi. Şimdi de buradan evine girecek ve orada da ilk kere bebeğinin kokusunu içine sürükleyecek.”

 

“O KUZUSUNU KOKLADI BEN DE ONU”

Kızının hastalığından sonra aylarca gözyaşı hiç dinmeyen anne Fatma Kaynak 60, onun İstanbul’dan geleceği gün, balkonda yolunu gözlemeye başladı. “İki günlük körpe bebeği bana verdiler, ben onu kızım diye hoşlandım, İsminaz diye hoşlandım” diyerek gözyaşları içinde o günleri anlatan Kaynak, “Yavrum iki aydan beri uyuyordu. Hiç göremedim. Yavrusunu 2-3 günlükken bana verdiler. Bu körpeyi gözyaşıyla geliştirdim şimdiye kadar. Allah'ım mucize verdi, hekimler ‘Teyze hazırlıklı olun’ dedi. ‘Nasıl hazırlıklı olayım?’ dedim. Teyze elimizden geleni yapıyoruz dediler ama umutları yoktu. Allah'ıma bin şükür olsun, İstanbul'a gitti kurtuldu geri geldi yavrum. Yuvasına döndü. Bu yuvayı daha yeni almışlardı. Hiç doğru düzgün oturamadan hasta oldu. Ben haftalarca evine giremedim. Şimdi o kendi kuzusunu kokladı, ben de onu kokladım. İsminaz diye geliştirdim onun bebeğini, gecemi gündüzümü gözyaşıma kattım” biçiminde konuştu.

 

“KOŞUYOLU SAĞLIK KURUMU BİZE ÜMİT OLDU”

14 senelik eşiyle ilk kez Covid suratından ayrı kaldıklarını anlatan Kamuran Kılıçarslan 34 ise Tekirdağ’da sağlık kurumunda uyurken hekimlerin hiç umut veremediğini, vaziyetinin çok makûs olduğunu söyleyerek o güç günleri şöyle anlattı: “Tekirdağ'da da sağ olsunlar ilgilendiler ama her aradıklarında ‘Elimizden geleni yapıyoruz ama vaziyet umutsuz’ diyorlardı. Sonra İstanbul'daki Koşuyolu Sağlık Kurumu ile görüşmüşler. Orası bize bir ümit oldu. Eşimin iyileşmesinde en büyük faktör, orada yapılan rehabilitasyon oldu. Ben de çok ağladım, aplamadı dersem palavra oldur. İnsanın usuna her şey geliyor, 3 çocuğa nasıl bakarım diye düşünüyorsun. Çocuklarım her gün annelerini soruyordu, ‘İyileşecek oğlum, dönecek kızım’ diye bir yandan onlara avuntu vermeye çalışıyordum. Kayınvalidemler sağolsunlar ellerinden geleni yaptılar, bebeğimize onlar baktı. Herkes takviyeci oldu. Ama çok güç. Allah kimsenin başına vermesin. Bayramda da yoğun bakımdaydı. Görüntülü görüştük. Bayramın birinci günü bir de benim doğum günümdü, o halde anımsadı, telefonda kutladı. Artık yanımda olsun başka bir şey istemem.” Coşkudan ve keyiften konuşmakta zorlanan baba Ali Kaynak ise 70 gündür kızının yolunu beklediğini söyleyerek, yuvasına döndüğü, bebeğine, çocuklarına kavuştuğu için binlerce kez şükrettiklerini söyledi.